dissabte, 4 d’octubre del 2014

Cartell del MINIPUT 2014


Clicar a sobre per ampliar

EL SALT A LA XARXA, "Soy Cámara" en el MINIPUT 2014

Dia: Diumenge 30 de novembre de 2014
Horari: de 18.30 h a 21 h
Lloc: Teatre del CCCB

SOY CÁMARA. El programa del CCCB celebra el seu recorregut de cinc anys en antena amb un debat il·lustrat sobre la relació televisió-internet, entesa no només a través de la seva mútua referencialitat, sino com una excusa per parlar de la “televisió” futura a partir de l’impacte de internet, dels nous usos, gèneres i processos a través dels quals creem i compartim a la xarxa.
Presenten: Andrés Hispano i Félix Pérez Hita
Convidats: Lolo Rico (La Bola de Cristal), Andreu Meixide (BccN Film Festival)





EL SALTO A LA RED
Soy Cámara en el MINIPUT
Día: Domingo 30 de noviembre de 2014
Horario: 18.30 h a 21 h
Lugar: Teatro del CCCB

SOY CÁMARA. El programa del CCCB celebra su recorrido de cinco años en antena con un debate ilustrado sobre la relación televisión-internet, entendida no solamente a través de su mutua referencialidad, sino como una excusa para hablar de la ‘televisión’ futura a partir del impacto de internet, de los nuevos usos, géneros y procesos a través de los cuales creamos y compartimos en la red.
Presentan: Andrés Hispano y Félix Pérez Hita
Invitados: Lolo Rico (La Bola de Cristal), Andreu Meixide (BccN Film Festival)

SESSIÓ ESPECIAL: EL FAKE, MINIPUT 2014

Al MINIPUT, al llarg de les seves vint edicions, s’han passat uns quants programes que es basaven en la noció de fake (falsificació, fals documental, total o parcial). Alguns són experiments morals o sociològics, com El joc de la mort (2011), The Tourist Trap (1999) o Bye Bye Belgium (2007); d’altres pretenen conscienciar a la població sobre alguns assumptes d’interès públic, com The Big Donnor Show (2007) o Come on Down and Out (1994); d’altres posen en evidència els errors del sistema, com Basta! (2012), Brass Eye (1998) o Let’s Make a Baby (2007); i, en ocasions, trobem mers divertimentos, experiments audiovisuals de caràcter més lúdic com The Truth about Marika (2008) o Faking it (2007).
A aquests exemples hauríem de sumar-hi tots els grans fakes de la història del cinema que comencen amb les recreacions de Méliès (La coronació d’Eduard VII), passant per tots els artefactes d’Orson Welles (des de La Guerra dels Mons fins a F for Fake); alguns documentals del British Documentary Movement, per The War Game de Peter Watkins (una ficció que va guanyar l’Oscar al millor documental), Mondo Cane, fins a arribar a alguns clàssics dels anys vuitanta i noranta com UFO Abduction/ The McPherson Tape, Man Bites Dog, This is Spinal Tap o The Blair Witch Project. Malgrat la llista és llarga, la televisió continua sent un artefacte creador de realitat(s) i de veritat(s).
Així ho van patir l’equip que hi havia al darrere d’El Camaleó (1991), un fals documental que anunciava un (fals) cop d’estat a l’URSS i la mort de Mijail Gorvachov. El director de programe Joan Ramon Mainat va ser cesat i alguns dels implicats en el programa van ser destituïts. Més de vint anys després, Jordi Évole va utilitzar també el fake en un Salvados dedicat al 23-F creant, de nou, escàndol públic en donar a entendre que el 23-F, havia estat un muntatge cinematogràfic, aquest cop reforçat per l’efecte multiplicador de les xarxes socials. En aquesta sessió especial volem convidar els seus protagonistes per parlar de les seves experiències i plantejar qüestions sobre la funció de la televisió de servei públic.
Convidats: Jordi Évole (Salvados), Miguel Ángel Martín (realitzador d’El Camaleó, investigador d’apps i neurologia) i Manuel Delgado (guionista d’El Camaleó, antropòleg i activista)
Modera: Ingrid Guardiola (UPF, UdG)

Fila zero: Jordi Balló, Andrés Hispano, Fernando de Felipe
Hora de projecció: 19.45h
Lloc de projecció: Teatre CCCB
Dia de projecció: dissabte 29 de novembre 



caste

SESIÓN ESPECIAL: EL FAKE
En el MINIPUT, a lo largo de sus veinte ediciones, se han pasado unos cuantos programas que se basaban en la noción de fake (falsificación, falso documental, total o parcial). Algunos son experimentos morales o sociológicos como Le jeu de la mort (2011), The Tourist Trap (1999) o Bye Bye Belgium (2007); otros permiten concienciar a la población sobre algunos asuntos de interés público, como The Big Donnor Show (2007) o Come on Down and Out (1994); otros ponen en evidencia los errores del sistema, como ¡Basta! (2012), Brass Eye (1998) o Let’s Make a Baby (2007): y, en otras ocasiones, encontramos simples divertimentos, experimentos audiovisuales de carácter más lúdico como The Truth about Marika (2008) o Faking it (2007).
A estos ejemplos tendríamos que sumar todos los grandes fakes de la historia del cine que empiezan con las recreaciones de Méliès (La coronació d’Eduard VII), pasando por todos los artefactos de Orson Welles (desde La Guerra de los Mundos hasta F for Fake), algunos documentales del British Documentary Movement, como por ejemplo  The War Game de Peter Watkins (una ficción que ganó el Oscar al mejor documental), o Mondo Cane hasta llegar a algunos clásicos de los años ochenta y noventa como UFO Abduction/ The McPherson Tape, Man Bites Dog, This is Spinal Tap o The Blair Witch Project.
A pesar de que la lista es larga, la televisión sigue siendo un artefacto creador de realidades y verdades. Así lo sufrió el equipo que había detrás de El Camaleó (1991), un falso documental que anunciaba un (falso) golpe de estado en la URSS y la muerte de Mijail Gorvachov. El director de programas Joan Ramon Mainat fue cesado y algunos de los implicados en el programa fueron destituidos. Más de veinte años después Jordi Évole utilizó también el fake en un Salvados dedicado al 23-F creando, de nuevo, escándalo público al dar a entender que el 23-F había sido un montaje cinematográfico, esta vez reforzado por el efecto multiplicador de las redes sociales. En esta sesión especial queremos invitar a sus protagonistas para hablar de sus experiencias y plantear cuestiones sobre la función de la televisión como servicio público.
Invitados: Jordi Évole (director y presentador de Salvados), Miguel Ángel Martín (realizador de El Camaleó, investigador de apps y neurología) y Manuel Delgado (guionista de El Camaleó, antropólogo y activista)
Modera: Ingrid Guardiola (UPF, UdG)
Fila cero: Jordi Balló, Andrés Hispano, Fernando de Felipe
Hora de proyección: 19.45h
Lugar de proyección: Teatro CCCB
Día de proyección: sábado 29 de noviembre 

MISSION INVESTIGATE: SURFING THE WEB OF HATE (2013), MINIPUT 2014

(Uppdrag granskning: Män som näthatar kvinnor, Suècia, 53 min, SVT, documental, Nicke Nrordmakr, Hasse Johansson)
Les amenaces de mort  i l’assetjament sexual inunden Internet, afectant, sobretot, a les dones. Per què alguns homes se senten lliures de fer-ho? Aquest reportatge s’acosta al fenomen de la missogínia i de l’odi verbal a la web a través d’algunes bloggers sueques famoses; però, sobretot, analitzant el cas d’una noia de 21 anys, la Júlia, que va escriure un post a la pàgina de Facebook de H&M i va rebre centenars de comentaris humiliants. Els reporters Nicke Nordmark i Hasse Johansson van a la recerca d’alguns dels homes que van amenaçar a la Júlia per preguntar-los: per què?

Presenta: José Luis de Vicente http://zzzinc.net/
Hora de projecció: 18.20h
Lloc de projecció: Teatre CCCB

Dia de projecció: 29 de novembre 


caste

MISSION INVESTIGATE: SURFING THE WEB OF HATE (2013)
(Uppdrag granskning: Män som näthatar kvinnor, Suecia, 53 min, SVT, documental, Nicke Nrordmakr, Hasse Johansson)
Las amenazas de muerte y el asedio sexual inundan Internet, afectando sobre todo a las mujeres. ¿Por qué algunos hombres se sienten libres de hacerlo? Este reportaje se acerca al fenómeno de la misoginia y el odio verbal en la web a través de algunas bloggers suecas famosas, pero, sobre todo, analizando el caso de una chica de 21 años, Julia, que escribió un post en la página de Facebook de H&M y recibió centenares de comentarios humillantes. Los reporteros Nicke Nordmark y Hasse Johansson van a la búsqueda de algunos de los hombres que amenazaron a Julia para preguntarles: ¿por qué?

Presenta: José Luis de Vicente http://zzzinc.net/
Hora de proyección: 18.20h
Lugar de proyección: Teatro CCCB
Día de proyección: 29 de noviembre 

HISTORY WITH A WOW (2013), MINIPUT 2014

(History with a WOW: Minamoto no Yoshitsune, Japó, 10 min, NHK, documental/animació, S. Omoto, K. Shinoaki, M. Nishizawa, T. Fujiyama, M. Watanabe, R. Kita)
Aquest programa vol fer de l’estudi de la història japonesa un assumpte divertit per als nens i les nenes. L’actor de kabuki Nakamura Shido es transforma en una figura històrica diferent, usant la dansa i la música per captar l’atenció del públic infantil. En aquest episodi es pot veure el guerrer del clan Genji, Minamoto No Yoshitsune, que ha esdevingut un heroi tràgic i llegendari. Va ser el protagonista d’una batalla èpica entre clans fa 850 anys, un conflicte que, finalment, va donar com a resultat la classe militar coneguda com a “samurai”.

Presenta: Miquel Garcia (TV3)
Hora de projecció: 18.00h
Lloc de projecció: Teatre CCCB
Dia de projecció: 29 de novembre 

caste

HISTORY WITH A WOW (2013)
(History with a WOW: Minamoto no Yoshitsune, Japón, 10 min, NHK, documental/ animación, S. Omoto, K. Shinoaki, M. Nishizawa, T. Fujiyama, M. Watanabe, R. Kita)
Este programa quiere hacer del estudio de la historia japonesa un asunto divertido para los niños y las niñas. El actor de kabuki Nakamura Shido se transforma en una figura histórica diferente, usando la danza y la música para captar la atención del público infantil. En este episodio se puede ver el guerrero del clan Genji, Minamoto No Yoshitsune, que se ha convertido en un héroe trágico y legendario. Fue el protagonista de una batalla épica entre clanes hace 850 años; un conflicto que, finalmente, dio como resultado la clase militar conocida como “samurais”.
Presenta: Miquel Garcia (TV3)
Hora de proyección: 18.00h
Lugar de proyección: Teatro CCCB
Día de proyección: 29 de noviembre